॥ गोर बंजारा कसळात भिया ॥ नायक , कारभारी,अन डावसाण येन मारो नमस्कार पचपचात राजा भोज सभा सगळ कचेरी नायक पचारु सव्वा लाख तो अन पचारु सव्वा लाख र कारभारी , कचन की काया कपूर की छाती तम हम मलगे तो. शितल वेगी छाती र भीया ॥ दल तमारो अकल केर , मरण धरण रामेर…
ना छुरी🔪 रखता हुं ना पिस्तौल रखता हुं बंजारा का बेटा हुं दिल में जिगर रखता हुं इरादों मे तेज़ धार रखता हुं इस लिए हंमेशा अकेला ही निकलता हु ———————-ँ बंगले . गाडी तो ” बंजारा ” की घर घर की कहानी हैं……. . . तभी तो दुनिया ” बंजारा ” की दिवानी हैं….
मारे वावरे मारो मन भारी रमरोच मारे वावरे चारीवडी हारो हारो रान धुरा बंधाराती दिसावं हरेभरे झाडेरं पानं चारी वात देखनं मारो मन गमरोच मारे वावरेम ….. मारे वावरे दिसावंन जतं-ओत धुडेर वारूळ धुडें सारू जाऊ कत आब म भायारो देवळ सारी तिरथ मन आतच मळरोच मारे वावरेम ….. मारे वावरे कणेती जावं खाळीचा रूंगळी…
मी तांडा, पाल, काफीला सारं काही पाहिलं पण कुठच विकास नाही दिसलं. भकास वस्ती, दारिद्रयाची ‘कश्ती’ योजनेला वस्तीची ‘ऍलर्जी’ तरीही तुम्ही ‘ऑल इज वेल’ कसे काय म्हणता…? काळ तंत्रज्ञानाचा आहे म्हणुन… डोकं सुन्न होते तांडा पाहून. उघडय़ावरची मुले… केजलेली फुले.. शिक्षणाची गळती.. वाढते बालकामगार.. सारं काही ओसाड-ओसाड भारतभर फिरले ‘रेणकेजी’ तरीही तुम्ही ‘वेट अँड वॉच’…
